XLV Zjazd Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego

Szanowny Panie Prezesie,
Szanowni Państwo Profesorowie,
Dostojni Goście,
Koleżanki i Koledzy,

są w historii każdej dziedziny medycyny ludzie, których dorobku nie można opisać wyłącznie liczbą publikacji, przeprowadzonych operacji czy pełnionych funkcji.

Są bowiem lekarze, którzy nie tylko wykonują swój zawód, ale przez dziesięciolecia kształtują całe środowisko, wyznaczają standardy postępowania i wychowują kolejne pokolenia swoich następców.

Do takich właśnie osób bez wątpienia należy Profesor Wojciech Marczyński.

Dzisiejsza uroczystość ma wymiar szczególny, ponieważ wręczamy Profesorowi Wojciechowi Marczyńskiemu Medal imienia Profesora Adama Grucy.

Medal noszący imię jednego z największych twórców polskiej ortopedii jest wyróżnieniem szczególnym. Odwołuje się bowiem nie tylko do osiągnięć naukowych czy klinicznych, ale również do wartości, które reprezentował Profesor Gruca: odwagi w poszukiwaniu nowych metod leczenia, odpowiedzialności za pacjenta, niezwykłej pracowitości i — być może przede wszystkim — umiejętności tworzenia szkoły medycznej.

Właśnie w tym kontekście droga zawodowa Profesora Wojciecha Marczyńskiego nabiera wyjątkowego znaczenia.

Jego aktywność zawodowa obejmuje ponad pół wieku pracy w polskiej ortopedii.

Profesor kierował kolejno Kliniką Ortopedii i Traumatologii Dzieci Wojskowego Instytutu Medycznego, Kliniką Traumatologii i Ortopedii Wojskowego Instytutu Medycznego, a następnie Kliniką Ortopedii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Otwocku.

Pełnił szereg najważniejszych funkcji w systemie organizacji polskiej ortopedii, zarówno w wojskowej służbie zdrowia, jak i w naszym Towarzystwie.

Przez wiele lat był związany z Polskim Towarzystwem Ortopedycznym i Traumatologicznym, pełniąc kolejno funkcje wiceprezesa i prezesa Oddziału Warszawskiego, wiceprezesa Zarządu Głównego, a następnie — w latach 2006–2010 — Prezesa Zarządu Głównego PTOiTr.

Ale nawet tak imponująca lista stanowisk nie oddaje najważniejszego wymiaru jego działalności.

Profesor Marczyński był i pozostaje przede wszystkim nauczycielem lekarzy.

Promował ponad dwadzieścia doktoratów, recenzował liczne rozprawy doktorskie i habilitacyjne, uczestniczył w postępowaniach profesorskich, a przez kierowane przez niego kliniki i kursy specjalizacyjne przewinęły się setki młodych ortopedów.

Wielu z nich jest dzisiaj kierownikami oddziałów i klinik, samodzielnymi pracownikami naukowymi oraz nauczycielami kolejnego pokolenia lekarzy.

I właśnie wtedy można mówić o prawdziwej szkole ortopedycznej.

Profesor Marczyński pozostawił także znaczący dorobek naukowy: liczne publikacje, działalność redakcyjną, udział w międzynarodowych konsensusach oraz działalność wynalazczą, obejmującą między innymi rozwiązania dotyczące rehabilitacji i biomechaniki narządu ruchu.

Jego zainteresowania zawsze pozostawały blisko praktyki klinicznej.

Bo dobra nauka w medycynie nie może kończyć się na publikacji.

Musi prowadzić do pytania: czy dzięki temu potrafimy lepiej leczyć naszych pacjentów?

Profesor Wojciech Marczyński przez całe życie zawodowe właśnie w taki sposób łączył naukę z praktyką.

Panie Profesorze,

Medal imienia Profesora Adama Grucy jest dziś wyrazem uznania nie tylko dla Pańskich osiągnięć.

Jest wyrazem wdzięczności za dziesięciolecia obecności w polskiej ortopedii.

Za lekarzy, których Pan wykształcił.

Za ośrodki, które Pan tworzył i rozwijał.

Za wiedzę, którą Pan przekazywał.

Za odpowiedzialność za nasze środowisko, którą podejmował Pan również wtedy, gdy wymagało to podejmowania decyzji trudnych.

Historia medycyny nie jest bowiem historią samych metod operacyjnych.

Jest przede wszystkim historią ludzi.

Ludzi, którzy pozostawiają po sobie innych lekarzy potrafiących zrobić coś lepiej, odważniej i mądrzej.

I dlatego właśnie dzisiaj, podczas Zjazdu Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego, z ogromnym szacunkiem możemy powiedzieć:

Profesor Wojciech Marczyński należy do tych osób, które pozostawiły trwały ślad w historii współczesnej polskiej ortopedii.

Panie Profesorze,

mam wielki zaszczyt pogratulować Panu otrzymania Medalu imienia Profesora Adama Grucy.

Niech będzie on wyrazem najwyższego uznania naszego środowiska za Pański dorobek, Pańską pracę i Pańską służbę polskiej ortopedii.

Serdecznie gratuluję.

Szanowni Państwo, Dostojni Goście, Szanowny Panie Profesorze,

są w życiu nauki, medycyny i akademii osoby, których dorobku nie sposób zamknąć w liczbach, tytułach czy wykazach publikacji. Są to ludzie, którzy nie tylko wyznaczają nowe kierunki rozwoju swojej dziedziny, ale przede wszystkim pozostawiają po sobie coś znacznie trwalszego – wiedzę, wartości i ludzi, których sami ukształtowali.

Dzisiejsza uroczystość jest wyjątkową okazją, aby z najwyższym uznaniem i szacunkiem mówić o człowieku, który całe swoje zawodowe życie poświęcił medycynie, nauce i kształceniu kolejnych pokoleń. O wybitnym ortopedzie, znanym i cenionym nie tylko w Polsce, lecz także na arenie międzynarodowej – Profesorze Mirosławie Jabłońskim.

Profesor to lekarz, dla którego najwyższą wartością zawsze był człowiek i jego zdrowie, naukowiec, którego dorobek współtworzy współczesną ortopedię, a zarazem nauczyciel i wychowawca całych pokoleń lekarzy i studentów. Przez lata swojej działalności akademickiej i klinicznej dzielił się nie tylko wiedzą, doświadczeniem i mistrzowskim warsztatem, lecz także tym, czego nie sposób znaleźć w podręcznikach – odpowiedzialnością za drugiego człowieka, szacunkiem dla pacjenta, odwagą w podejmowaniu trudnych decyzji i przekonaniem, że prawdziwa medycyna jest połączeniem wiedzy, doświadczenia i empatii.

Laudacja, którą dziś wygłaszamy, jest więc nie tylko opowieścią o wybitnym specjaliście. Jest przede wszystkim opowieścią o Mistrzu – o człowieku, który przez swoją pracę, postawę i przykład osobisty wywarł wpływ na wiele pokoleń lekarzy, nauczycieli akademickich i studentów.

Prof. Mirosław Jabłoński urodził się 7 lutego 1953 roku w Lublinie w rodzinie lekarskiej. Po uzyskaniu dyplomu lekarza z wyróżnieniem oraz „Primus inter pares” jesienią 1977 roku rozpoczął pracę w Klinice Ortopedii AM w Lublinie jako stypendysta-doktorant Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej. W grudniu 1979 roku przeszedł na etat asystenta Kliniki Ortopedii, kierowanej wówczas przez Profesora Stanisława Piątkowskiego. Egzamin specjalizacyjny Iº z ortopedii i traumatologii zdał z oceną bardzo dobrą w listopadzie 1980 roku. 

Stopień naukowy doktora nauk medycznych uzyskał 10 grudnia 1981 roku w AM w Lublinie na podstawie pracy pt. „Patomorfologia torbieli w głowach kości udowych z zaawansowanymi zmianami zwyrodnieniowo znieztałcającymi”. Egzamin specjalizacyjny IIº z chirurgii urazowo-ortopedycznej zdał 18 kwietnia 1984 roku z wynikiem bardzo dobrym. Od 1 października 1984 roku został powołany na stanowisko adiunkta Katedry i Kliniki Ortopedii. Stopień naukowy doktora habilitowanego otrzymał 7 listopada 2002 r. w AM w Lublinie, a tytuł naukowy profesora  7 sierpnia 2012 r.

Odbył liczne staże i kursy krajowe oraz zagraniczne, m.in. w Szwajcarii, Niemczech, Austrii, Wielkiej Brytanii i USA. W latach 2005 – 2012 pełnił funkcję Prodziekana II Wydziału Anglojęzycznego z Oddziałem Anglojęzycznym Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, zaś od 2012 r. -2016 r. był Prorektorem ds. Klinicznych. Jednym z głównych nurtów badawczych oraz naukowych i klinicznych uhonorowanego jest osteoporoza. Laureat jest członkiem Zespołu Ekspertów ds. Osteoporozy (Narodowy Instytut Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji w Warszawie). W latach  1997 – 2001 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Oddziału Lubelskiego PTOiTr, zaś w latach 2007 – 2008 prezesa tego Oddziału. W latach 2004 – 2008 był Narodowym Delegatem do EFORT , a w tym samym czasie członkiem Zarządu Głównego PTOiTr. Dzieisjszy Lauerat pełnił funkcję Prezesa Chorób Metabolicznych PTOiTr. Za pracę dydaktyczną otrzymał nagrodę rektorską w 2002 r. W 1996 r. otrzymał srebrny Krzyż Zasługi, w 2004 r. Złoty Krzyż Zasługi, zaś w 2008 r. Medal Komisji Edukacji Narodowej. Jest autorem lub współautorem 237 publikacji, o łącznej liczbie 194 pkt IF. Laureat kierował specjalizacją z ortopedii i traumatologii narządu ruchu wielu lekarzy, był promotorem i recenzentem licznych przewodów doktorskich i przewodów habilitacyjnych oraz recenzentem postępowania o nadaniu tytułu profesora nauk medycznych i nauk o zdrowiu.

Laudacja z okazji nadania Profesorowi Valentinasowi Uvarovasowi Honorowego Członkostwa Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego

XLV Zjazd Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego Gdańsk, 16 września

Szanowny Panie Prezesie, Szanowni Członkowie Zarządu Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego, Dostojni Goście, Szanowne Koleżanki i Szanowni Koledzy, Drogi Profesorze Uvarovas,

mam wielki zaszczyt przedstawić Państwu sylwetkę człowieka, któremu podczas XLV Zjazdu Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego nadane zostaje Honorowe Członkostwo naszego Towarzystwa – Profesorowi Valentinasowi Uvarovasowi.

Honorowe członkostwo jest wyróżnieniem szczególnym. Przyznajemy je osobom, których dorobek zawodowy, naukowy i dydaktyczny, a także wieloletnie zaangażowanie w rozwój współpracy środowisk ortopedycznych przekraczają granice pojedynczej uczelni, szpitala czy kraju.

Profesor Valentinas Uvarovas bez wątpienia należy do tego grona.

Jego droga zawodowa od blisko czterech dekad związana jest z chirurgią urazową, ortopedią oraz kształceniem kolejnych pokoleń lekarzy. Po uzyskaniu stopnia doktora nauk medycznych na Uniwersytecie Wileńskim rozpoczął pracę kliniczną, a od 1991 roku pozostaje związany z wileńskim ośrodkiem medycyny ratunkowej, obecnie Republikańskim Szpitalem Uniwersyteckim w Wilnie.

Pełnił tam funkcję kierownika Oddziału Ortopedii, a od 2019 roku kieruje Centrum Traumatologii i Ortopedii. Równolegle rozwijał działalność akademicką na Uniwersytecie Wileńskim – jako wykładowca, następnie profesor nadzwyczajny, a od 2016 roku profesor tej uczelni.

W działalności Profesora Uvarovasa od początku widoczne były trzy wartości, które są szczególnie bliskie także naszemu Towarzystwu: doskonałość kliniczna, edukacja oraz współpraca ponad granicami.

Profesor przez wiele lat aktywnie uczestniczył w najważniejszych europejskich i międzynarodowych wydarzeniach naukowych. Brał udział w dorocznych kongresach EFORT, konferencjach Scoliosis Research Society, AO International, EuroSpine oraz licznych spotkaniach poświęconych traumatologii i organizacji leczenia urazów.

Od 2004 roku jest również instruktorem programu ATLS – Advanced Trauma Life Support, uczestnicząc tym samym w kształceniu lekarzy w zakresie nowoczesnych standardów postępowania z pacjentami po ciężkich urazach.

Jednak działalność Profesora Uvarovasa nie ogranicza się do kliniki i sali wykładowej.

Jest człowiekiem, który od wielu lat bierze odpowiedzialność za rozwój całego środowiska zawodowego.

Był prezesem wileńskiego oddziału Litewskiego Towarzystwa Ortopedii i Traumatologii, od 2012 roku pełnił funkcję wiceprezesa tego Towarzystwa, a od 2025 roku jest jego prezesem. Od 2005 roku przewodniczy Litewskiemu Towarzystwu Vertebrologicznemu. Jest członkiem Scoliosis Research Society oraz od 2012 roku członkiem Zarządu EFORT.

Te funkcje świadczą nie tylko o uznaniu dla jego wiedzy i doświadczenia. Są przede wszystkim dowodem zaufania, jakim od wielu lat obdarza go europejskie środowisko ortopedyczne i traumatologiczne.

Dla nas jednak szczególne znaczenie ma jeszcze jeden wymiar działalności Profesora – jego wieloletnia obecność w polskim środowisku ortopedycznym.

Profesor Valentinas Uvarovas wielokrotnie uczestniczył w konferencjach Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego, a także w spotkaniach organizowanych przez Oddział Pomorski naszego Towarzystwa.

Nie jest więc dzisiaj w Gdańsku gościem przypadkowym.

Jest przyjacielem naszego środowiska, partnerem naukowym i zawodowym oraz uczestnikiem dialogu, który przez lata łączył ortopedów polskich i litewskich.

Ta współpraca zyskała również bardzo konkretny wymiar instytucjonalny. Od 2025 roku Profesor Uvarovas jest jednym z liderów projektu współpracy pomiędzy Uniwersytetem Wileńskim a Gdańskim Uniwersytetem Medycznym.

Trudno o bardziej symboliczne miejsce dla dzisiejszej uroczystości niż właśnie Gdańsk.

Spotykamy się tutaj, aby uhonorować człowieka, który swoją działalnością pokazuje, że rozwój medycyny dokonuje się nie tylko dzięki nowym metodom operacyjnym, implantom czy technologiom. Dokonuje się również dzięki ludziom, którzy potrafią budować mosty między ośrodkami, uczelniami i krajami.

Profesor Uvarovas od wielu lat takie mosty buduje.

Łączy doświadczenie klinicysty z odpowiedzialnością nauczyciela akademickiego. Praktykę chirurga urazowego z działalnością naukową. Zaangażowanie na rzecz litewskiej ortopedii z aktywną obecnością w strukturach europejskich. A przede wszystkim – tworzy przestrzeń współpracy, dzięki której lekarze mogą uczyć się od siebie nawzajem niezależnie od granic państwowych.

Szanowny Panie Profesorze,

Honorowe Członkostwo Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego jest wyrazem naszego szacunku dla Pańskiego dorobku zawodowego, naukowego i dydaktycznego.

Jest również podziękowaniem za Pańską wieloletnią obecność wśród nas, za rozwijanie polsko-litewskiej współpracy oraz za Pańskie zaangażowanie w budowanie europejskiej wspólnoty ortopedów i traumatologów.

Przyjmując Pana Profesora do grona Honorowych Członków naszego Towarzystwa, chcemy powiedzieć coś jeszcze:

cieszymy się, że jest Pan częścią naszej wspólnoty.

W imieniu Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego składam Panu Profesorowi najserdeczniejsze gratulacje i wyrazy najwyższego uznania.

Drogi Profesorze Valentinasie Uvarovas – gratulujemy i witamy w gronie Honorowych Członków Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego.

Laudation on the Occasion of Awarding Honorary Membership of the Polish Society of Orthopaedics and Traumatology to Professor Valentinas Uvarovas

45th Congress of the Polish Society of Orthopaedics and Traumatology Gdańsk, 16 September

Mr President, Distinguished Members of the Board of the Polish Society of Orthopaedics and Traumatology, Honoured Guests, Dear Colleagues, Dear Professor Uvarovas,

It is a great honour and privilege for me to present the distinguished career and achievements of a man who, during the 45th Congress of the Polish Society of Orthopaedics and Traumatology, is to receive one of the highest distinctions our Society can bestow – Honorary Membership of the Polish Society of Orthopaedics and Traumatology: Professor Valentinas Uvarovas.

Honorary Membership is a distinction of particular significance. It is awarded to individuals whose professional, scientific and educational achievements, as well as their long-standing commitment to the development of cooperation within the orthopaedic community, extend far beyond the boundaries of a single university, hospital or country.

Professor Valentinas Uvarovas undoubtedly belongs among such distinguished individuals.

For nearly four decades, his professional career has been devoted to trauma surgery, orthopaedics, and the education of successive generations of physicians. After obtaining his Doctorate in Medical Sciences from Vilnius University, he embarked upon his clinical career, and since 1991 he has been associated with the major emergency medicine centre in Vilnius, now the Republican Vilnius University Hospital.

He served as Head of the Department of Orthopaedics and, since 2019, has been Head of the Centre of Traumatology and Orthopaedics. At the same time, he pursued an academic career at Vilnius University – first as a lecturer, subsequently as an Associate Professor, and since 2016 as Professor.

Throughout Professor Uvarovas’s career, three values have been particularly evident – values that are also fundamental to our Society: clinical excellence, education, and cooperation beyond borders.

For many years, Professor Uvarovas has actively participated in the most important European and international scientific meetings. He has attended the annual congresses of EFORT, conferences of the Scoliosis Research Society, AO International and EuroSpine, as well as numerous meetings devoted to traumatology and the organisation of trauma care.

Since 2004, he has also served as an instructor in the Advanced Trauma Life Support – ATLS programme, contributing to the education of physicians in modern standards of care for patients with severe injuries.

Yet Professor Uvarovas’s activity extends far beyond clinical practice and the lecture hall.

He is a person who, for many years, has accepted responsibility for the development of the orthopaedic community as a whole.

He served as President of the Vilnius Branch of the Lithuanian Society of Orthopaedics and Traumatology, became Vice-President of the Society in 2012, and since 2025 has served as its President. Since 2005, he has chaired the Lithuanian Society of Vertebrologists. He is a member of the Scoliosis Research Society and, since 2012, has served on the Board of EFORT.

These appointments are not only a reflection of the recognition accorded to his knowledge and experience. Above all, they are a testament to the trust that the European orthopaedic and trauma community has placed in him over many years.

For us, however, another aspect of Professor Uvarovas’s work has particular significance – his long-standing presence within the Polish orthopaedic community.

Professor Valentinas Uvarovas has participated on numerous occasions in conferences of the Polish Society of Orthopaedics and Traumatology, as well as in meetings organised by the Pomeranian Branch of our Society.

Therefore, today in Gdańsk, he is by no means an occasional guest.

He is a friend of our community, a scientific and professional partner, and an active participant in the dialogue that for many years has brought Polish and Lithuanian orthopaedic surgeons closer together.

This cooperation has also taken on a very tangible institutional dimension. Since 2025, Professor Uvarovas has been one of the leaders of the cooperation project between Vilnius University and the Medical University of Gdańsk.

There could hardly be a more symbolic place for today’s ceremony than Gdańsk itself.

We are gathered here to honour a man whose career demonstrates that progress in medicine is achieved not only through new surgical techniques, implants or technologies. It is also achieved through people who are able to build bridges between institutions, universities and countries.

Professor Uvarovas has been building such bridges for many years.

He combines the experience of a clinician with the responsibility of an academic teacher. He brings together the practice of a trauma surgeon with scientific activity. He combines his commitment to Lithuanian orthopaedics with an active role in European professional organisations.

And, above all, he creates opportunities for cooperation, allowing physicians to learn from one another regardless of national borders.

Dear Professor Uvarovas,

Honorary Membership of the Polish Society of Orthopaedics and Traumatology is an expression of our profound respect for your professional, scientific and educational achievements.

It is also our way of thanking you for your many years of friendship and cooperation, for your contribution to strengthening Polish-Lithuanian relations, and for your dedication to building a truly European community of orthopaedic surgeons and traumatologists.

By welcoming you today into the distinguished group of Honorary Members of our Society, we would also like to say something more:

we are proud and delighted to have you as a member of our community.

On behalf of the Polish Society of Orthopaedics and Traumatology, I offer you, Professor, our warmest congratulations and our deepest appreciation.

Dear Professor Valentinas Uvarovas – congratulations, and welcome to the distinguished fellowship of Honorary Members of the Polish Society of Orthopaedics and Traumatology.

BIOGRAM

SYLWETKA ZAWODOWA I NAUKOWA

Profesor Andrzej Bohatyrewicz jest wybitnym ortopedą, traumatologiem, nauczycielem akademickim i organizatorem życia naukowego. Ukończył studia w Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie w 1984 roku i w tym samym roku rozpoczął pracę w tamtejszej Katedrze i Klinice Ortopedii. Stopień doktora uzyskał w 1991 roku, specjalizację z ortopedii i traumatologii narządu ruchu w 1993 roku, stopień doktora habilitowanego w 2002 roku, a tytuł profesora nauk medycznych w 2012 roku. Od 2006 roku kieruje Katedrą i Kliniką Ortopedii, Traumatologii i Onkologii Narządu Ruchu PUM w Szczecinie. Jego aktywność łączy praktykę kliniczną, badania naukowe, kształcenie kolejnych pokoleń lekarzy oraz rozwój organizacyjny polskiej ortopedii.

DZIAŁALNOŚĆ W PTOITR

Szczególne miejsce w dorobku Profesora zajmuje wieloletnia działalność w Polskim Towarzystwie Ortopedycznym i Traumatologicznym. Od 2012 roku pełnił funkcję I wiceprezesa Zarządu Głównego, następnie został wybrany prezesem elektem, a w kadencji zakończonej w 2024 roku sprawował urząd Prezesa PTOiTr. Obecnie, jako Prezes Poprzedniej Kadencji, pozostaje członkiem Zarządu Głównego i uczestniczy w zachowaniu ciągłości programowej Towarzystwa.

W swojej działalności w PTOiTr wspierał rozwój naukowy i edukacyjny środowiska, integrację ośrodków ortopedycznych, organizację zjazdów i debat eksperckich oraz inicjatywy adresowane do młodych lekarzy i rezydentów. Angażował się m.in. w konkursy naukowe, programy stypendialne i współpracę międzynarodową. Reprezentował również polską ortopedię w strukturach SICOT, pełniąc od 2011 roku funkcję SICOT Europe Vice President. Jego wieloletnia praca we władzach PTOiTr stanowi ważny wkład w budowanie prestiżu Towarzystwa oraz obecności polskiej ortopedii w europejskim i światowym środowisku naukowym.

KORZENIE I RODZINA

Profesor z dumą podkreśla kresowe korzenie: Bohatyrowiczów znad Niemna i Szczerepów z Wołynia. Jest szczęśliwym mężem Marioli, pracującej w NFZ, ojcem Patryka, doktora inżyniera, i Jakuba, przyszłego magistra fizjoterapii, a także teściem i dziadkiem dwóch wnuków.

AKTUALNA DZIAŁALNOŚĆ

Profesor pozostaje aktywny zawodowo, naukowo i dydaktycznie. Od 2025 roku pełni funkcję konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ortopedii i traumatologii narządu ruchu dla województwa zachodniopomorskiego. Jest cenionym autorytetem, zaangażowanym w rozwój leczenia, kształcenie lekarzy oraz współpracę krajową i międzynarodową.

Źródła: PUM, baza PPM PUM oraz serwis PTOiTr (dostęp: 30.08.2026). Fotografia: Orthosport.

Szanowny Panie Prezesie, Szanowni Państwo Profesorowie, Dostojni Goście, Koleżanki i Koledzy,

przyznanie Medalu imienia Profesora Adama Grucy jest zawsze momentem szczególnym.

To bowiem nie tylko wyróżnienie wybitnego lekarza.

To również pytanie o to, co pozostaje po wieloletniej pracy chirurga, naukowca i nauczyciela.

Czy są to wykonane operacje?

Publikacje?

Tytuły naukowe?

A może przede wszystkim wiedza przekazana innym, stworzone metody leczenia i pacjenci, którym dzięki tej pracy możemy dziś pomagać lepiej niż kiedyś?

Dzisiejszy Laureat — Profesor Stanisław Pomianowski — swoją działalnością daje na to pytanie niezwykle jednoznaczną odpowiedź.

Profesor Stanisław Pomianowski przez czterdzieści lat związany był ze Szpitalem imienia Profesora Adama Grucy w Otwocku, a równolegle przez wiele lat z Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego.

W latach 2006–2022 kierował Kliniką Chirurgii Urazowej Narządu Ruchu i Ortopedii CMKP w Otwocku.

Jego droga zawodowa jest szczególnie związana z traumatologią i chirurgią kończyny górnej, a przede wszystkim chirurgią stawu łokciowego.

To obszar trudny.

Obszar, w którym niewielki błąd techniczny może zdecydować o funkcji całej kończyny, a w którym przez wiele lat możliwości rekonstrukcji pozostawały bardzo ograniczone.

Profesor Pomianowski należał do tych chirurgów, którzy nie akceptowali istniejących ograniczeń jako czegoś niezmiennego.

Rozwijał operacyjne leczenie przykurczów stawu łokciowego.

Zajmował się leczeniem skomplikowanych urazów, następstw złamań oraz rekonstrukcją funkcji kończyny górnej.

Był prekursorem w Polsce zabiegów endoprotezoplastyki głowy kości promieniowej i całkowitej endoprotezoplastyki stawu łokciowego.

To właśnie takie działania najlepiej definiują pioniera w medycynie.

Pionierem nie jest bowiem ten, kto jedynie pierwszy wykonuje określoną procedurę.

Pionierem jest ten, kto potrafi stworzyć doświadczenie, uporządkować wiedzę i przekazać ją kolejnym lekarzom tak, aby nowe rozwiązanie stało się elementem codziennej praktyki klinicznej.

I właśnie to Profesor Pomianowski robił przez całe swoje życie zawodowe.

Jego dorobek naukowy obejmuje liczne publikacje, działalność wynalazczą oraz monografię poświęconą współczesnym metodom leczenia urazów i chorób stawu łokciowego.

Był stypendystą Mayo Clinic, członkiem międzynarodowego środowiska chirurgii łokcia oraz wykładowcą na licznych krajowych i międzynarodowych spotkaniach ortopedycznych.

Jednak podobnie jak w przypadku największych nauczycieli medycyny, sam dorobek publikacyjny nie oddaje w pełni znaczenia jego pracy.

Profesor Pomianowski kierował dziesiątkami kursów specjalizacyjnych, był promotorem prac doktorskich, opiekunem przewodów habilitacyjnych, nauczycielem chirurgów, którzy dzisiaj sami kształcą kolejne pokolenia ortopedów.

I właśnie tutaj pojawia się najważniejsze połączenie z osobą patrona dzisiejszego Medalu.

Profesor Adam Gruca rozumiał bowiem coś niezwykle ważnego:

największym dziełem lekarza nie jest pojedyncza operacja. Największym dziełem jest stworzenie szkoły.

Szkoły myślenia.

Szkoły odpowiedzialności.

Szkoły chirurgii.

Szkoły, która trwa dłużej niż działalność zawodowa jednego człowieka.

Profesor Stanisław Pomianowski przez dziesięciolecia właśnie taką szkołę tworzył.

Panie Profesorze,

dzisiejszy Medal jest wyrazem uznania dla Pańskich osiągnięć klinicznych i naukowych.

Ale jest również podziękowaniem za coś znacznie większego.

Za konsekwentne przesuwanie granic tego, co możemy zaoferować naszym pacjentom.

Za rozwijanie polskiej chirurgii kończyny górnej.

Za wiedzę przekazywaną lekarzom.

Za setki rozmów przy stole operacyjnym.

Za decyzje podejmowane w najtrudniejszych przypadkach.

I za przekonanie, że nawet najbardziej złożony problem kliniczny zawsze wymaga od lekarza jeszcze jednego pytania:

czy możemy zrobić to lepiej?

To pytanie napędza rozwój medycyny od pokoleń.

Zadawał je Profesor Adam Gruca.

Zadawali je najwybitniejsi polscy ortopedzi.

I przez całe swoje życie zawodowe zadawał je również Profesor Stanisław Pomianowski.

Dlatego przyznanie dziś Panu Profesorowi Medalu imienia Profesora Adama Grucy ma głęboki i symboliczny wymiar.

Panie Profesorze,

w imieniu naszego środowiska składam Panu wyrazy najwyższego uznania i serdeczne gratulacje.

Niech ten Medal będzie świadectwem trwałego miejsca, jakie Pańska praca zajmuje w historii polskiej ortopedii.

Serdecznie gratuluję.

Laudacja prof. Małgorzata Wierusz-Kozłowska

z okazji nadania Medalu im. Wiktora Degi Gdańsk 16.09.2026 r.

Szanowni Państwo,

Dostojni Goście,

Koleżanki i Koledzy,

z ogromnym zaszczytem przedstawiamy sylwetkę Profesor Małgorzaty Wierusz-Kozłowskiej – wybitnego ortopedy, nauczyciela akademickiego, organizatora życia naukowego oraz osoby od wielu dekad współtworzącej poznańską i polską ortopedię.

Pani Profesor wywodzi się z rodziny ortopedycznej – dosłownie i w przenośni – Jej dziadkiem był założyciel pierwszej w Polsce Kliniki Ortopedycznej – Prof. Ireneusz Wierzejewski, a ojcem Lech Wierusz, asystent prof. Degi i twórca Lubuskiego Ośrodka Rehabilitacji i Ortopedii w Świebodzinie (LORO).

Profesor Małgorzata Wierusz-Kozłowska całe swoje życie zawodowe związała z poznańskim środowiskiem ortopedycznym i Kliniką Ortopedii Akademii Medycznej w Poznaniu, (obecnie Uniwersytetu Medycznego) kontynuując najlepsze tradycje szkoły ortopedycznej wywodzącej się od prof. Wiktora Degi i prof. Ireneusza Wierzejewskiego. Po ukończeniu studiów medycznych w 1966 roku rozpoczęła pracę w Klinice Ortopedii, gdzie kolejno pełniła funkcje asystenta, ordynatora oddziału, zastępcy kierownika Kliniki Ortopedii i Traumatologii, następnie od roku 2007 kierownika Kliniki Ortopedii Ogólnej, Onkologicznej i Traumatologii. Od 2012 roku kierowała dwoma oddziałami Kliniki Chirurgii Kręgosłupa, Ortopedii Onkologicznej i Traumatologii w Szpitalu im. W. Degi. Przez dokładnie 50 lat do 2016 roku pracowała w Szpitalu im W. Degi w Poznaniu. Następnie od 2018 roku pełniła funkcje Lekarza Naczelnego Szpitala MSWiA im. Ludwika Bierkowskiego w Poznaniu. Pracowała tam przez okres 3 lat, w tym również w okresie, kiedy Szpital pełnił funkcje szpitala covidowego dla regionu.

Stopień doktora nauk medycznych uzyskała w 1975 roku, na podstawie pracy „Ocena wydolności układu oddechowego przed i po leczeniu operacyjnym chorych z bocznym idiopatycznym skrzywieniem kręgosłupa”. W tym samym roku skończyła specjalizację z chirurgii urazowo-ortopedycznej. Habilitowała się w roku 1996, na podstawie dzieła: „Rozwój i przebudowa w przebiegu wzrostu dysplastycznego stawu biodrowego leczonego zachowawczo z powodu wrodzonego zwichnięcia i prognozowanie tej przebudowy”. Tytuł profesora otrzymała z rąk Prezydenta RP w 2007 roku. 

Pani Profesor była promotorem ośmiu doktoratów (dr Tomasza Timmlera, dr Waldemara Woźniaka, dr Jacka Markuszewskiego, dr Łukasza Łapaja, dr Patryka Nikratowicza, dr Pawła Kokoszki, dr Wojciecha Słowińskiego, dr Tomasza Owczarskiego).

Dorobek naukowy Profesor Małgorzaty Wierusz-Kozłowskiej obejmuje przede wszystkim badania nad schorzeniami dziecięcego stawu biodrowego, endoprotezoplastyką dużych stawów – w tym patogenezą jej powikłań – oraz etiopatogenezą choroby zwyrodnieniowej stawów. Jest autorem i współautorem ponad 120 publikacji naukowych. Istotnym elementem Jej działalności było również kierowanie badaniami realizowanymi w ramach 7. Programu Ramowego Unii Europejskiej „NANOMINING: Development of new nanocomposites using materials from mining industry” w latach 2010–2012. 

Profesor Małgorzata Wierusz-Kozłowska odegrała także ważną rolę w działalności Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego. Była wiceprzewodniczącą Oddziału Poznańskiego PTOiTr, następnie przez dwie kadencje przewodniczącą Oddziału Poznańskiego oraz członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa. W latach 2003–2006 pełniła funkcję przewodniczącej Sądu Koleżeńskiego PTOiTr. 

W latach 1999–2007 sprawowała funkcję Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie ortopedii i traumatologii narządu ruchu dla województwa wielkopolskiego, aktywnie uczestnicząc w organizacji opieki ortopedycznej oraz kształceniu kolejnych pokoleń lekarzy. Była również członkiem krajowej Grupy Koordynującej Światowej Dekady Kości i Stawów 2000–2010. 

Za działalność naukową i zawodową była wielokrotnie wyróżniana. Trzykrotnie otrzymała nagrody Rektora Akademii Medycznej w Poznaniu za osiągnięcia naukowe, została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, a w roku 1997 otrzymała indywidualną nagrodę naukową Ministra Zdrowia za rozprawę habilitacyjną. Wyróżniona była również medalem Zasłużony dla Polskiej Ortopedii i Traumatologii.  W 2016 roku otrzymała Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Profesor Małgorzata Wierusz-Kozłowska należy do grona osób, które swoją pracą, wiedzą, postawą etyczną oraz działalnością organizacyjną współtworzyły współczesne oblicze polskiej ortopedii. Jej wieloletnia służba pacjentom, środowisku akademickiemu i Towarzystwu stanowi wzór oddania idei medycyny opartej na odpowiedzialności, kompetencji i humanizmie.

Nadanie Profesor Małgorzacie Wierusz-Kozłowskiej Medalu im. Wiktora Degi jest wyrazem uznania dla Jej wybitnych zasług dla polskiej ortopedii i traumatologii narządu ruchu.

Dr hab. n. med. Łukasz Łapaj Prof. dr hab. Tomasz Trzeciak

Tomasz Adamski

Wydawca, redaktor i autor książek.

Założyciel i właściciel wydawnictwa naukowego Exemplum oraz jego redaktor naczelny.

Z Polskim Towarzystwem Ortopedycznym i Traumatologicznym współpracuje od 2000 roku, wydając oficjalne czasopismo Towarzystwa – „Chirurgia Narządów Ruchu i Ortopedia Polska”.

Pomysłodawca serii wydawniczej „Biblioteka Ortopedyczna i Traumatologiczna”, którą współredagował ze świętej pamięci (śp.) profesorem Andrzejem Nowakowskim. W ramach serii wydano dotychczas 18 publikacji tematycznych.

W 2015 roku, wraz z redaktorami naukowymi – prof. Andrzejem Nowakowskim i prof. Tomaszem Mazurkiem – był współpomysłodawcą i wydawcą podręcznika pt. „Ortopedia i traumatologia. Podręcznik dla studentów i lekarzy”. Publikacja ta otrzymała wyróżnienie specjalne na Targach Książki Akademickiej i Naukowej ACADEMIA w Warszawie dla najlepszej publikacji akademickiej i naukowej w dziedzinie medycyny.

Jest także wydawcą książki „Podręcznik dla specjalizujących się w ortopedii i traumatologii”.

W trakcie wieloletniej współpracy z Polskim Towarzystwem Ortopedycznym i Traumatologicznym angażował się w opracowanie materiałów historycznych i graficznych, a także w przygotowanie i organizację zjazdów oraz spotkań ortopedycznych.

Lek. Marek Bogdański

Specjalisty ortopedii i traumatologii.

Jego droga zawodowa rozpoczęła się w 1980 roku, kiedy to odebrał dyplom ukończenia studiów na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku. Bezpośrednio po studiach, przez pierwsze pięć lat, Pan Doktor rozwijał swoje umiejętności w Klinice Ortopedycznej rodzimej uczelni. To właśnie tam, w 1984 roku, pod kierunkiem doktora Alfreda Ożgi, uzyskał specjalizację pierwszego stopnia w zakresie chirurgii urazowo-ortopedycznej.

Kluczowym rozdziałem w życiu zawodowym Doktora Bogdańskiego okazał się rok 1985, kiedy związał się z Oddziałem Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej Szpitala w Gdańsku Zaspie. Tej placówce pozostał wierny już do końca swojej aktywnej kariery zawodowej. Pracując na Zaspie, stale podnosił kwalifikacje, czego zwieńczeniem było uzyskanie w 1991 roku specjalizacji drugiego stopnia pod kierunkiem doktora Mirosława Laskowskiego.

W dowód uznania wybitnych kompetencji lekarskich i organizacyjnych, w listopadzie 2003 roku Pan Doktor objął funkcję ordynatora, a od 2020 roku kierownika Oddziału Urazowo-Ortopedycznego Szpitala Specjalistycznego w Gdańsku Zaspie. Przez niemal dwie dekady z pełnym zaangażowaniem przewodził temu zespołowi, budując silną pozycję oddziału na mapie pomorskiej medycyny.

Niezwykle ważnym filarem działalności Pana Doktora Marka Bogdańskiego była praca dydaktyczna i dzielenie się wiedzą z młodszym pokoleniem. Pod jego czujnym i profesjonalnym kierunkiem tytuł specjalisty w dziedzinie ortopedii uzyskało aż dziesięciu lekarzy, dla których stał się prawdziwym mentorem i autorytetem.

Dr Marcin Ceynowa

Chirurg, ortopeda, naukowiec i dydaktyk.

Jego ścieżka zawodowa od samego początku związana jest z Gdańskiem. W 2005 roku z wyróżnieniem ukończył studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku. Bezpośrednio po odbyciu stażu lekarskiego związał swoje losy z Katedrą i Kliniką Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu macierzystej uczelni – najpierw jako pełen pasji doktorant, a następnie lekarz rezydent. Już w 2010 roku z sukcesem obronił rozprawę doktorską, w której podjął niezwykle ważny temat oceny funkcji kończyny górnej po leczeniu urazowych uszkodzeń nerwów obwodowych.

Po uzyskaniu tytułu specjalisty w 2013 roku, Pan Docent objął stanowisko adiunkta w uniwersyteckiej klinice. Wyrazem jego dojrzałości naukowej było nadanie mu w 2022 roku stopnia doktora habilitowanego. Podstawą tego wyróżnienia były nowatorskie badania nad biomechanicznymi i klinicznymi czynnikami, które poprawiają jakość zespoleń i minimalizują uraz operacyjny w leczeniu złamań kości udowej. Warto podkreślić, że tę unikalną działalność badawczą Pan Docent z sukcesem prowadzi we ścisłej współpracy z naukowcami z Politechniki Gdańskiej, łącząc świat medycyny z nowoczesną inżynierią.

Od listopada 2025 roku dr hab. Marcin Ceynowa pełni funkcję kierownika Oddziału Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej Szpitala Świętego Wojciecha w Gdańsku. Z wielkim zaangażowaniem łączy zarządzanie nowoczesnym oddziałem z intensywną pracą naukową oraz kształceniem kolejnych pokoleń studentów Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Lek. Tomasz Dembski

Specjalista z zakresu ortopedii i traumatologii.

Jego droga zawodowa rozpoczęła się w 1992 roku, kiedy to ukończył studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku. Bezpośrednio po studiach związał swoje losy zawodowe z Oddziałem Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Szpitala Miejskiego w Gdyni – dzisiejszego Szpitala świętego Wincentego á Paulo. To właśnie w tej placówce, w 1995 roku, pod kierunkiem doktora Romana Okoniewskiego, uzyskał specjalizację pierwszego stopnia. Cztery lata później, w 1999 roku, z sukcesem zdał egzamin państwowy, uzyskując pełny tytuł specjalisty w zakresie ortopedii i traumatologii.

Ważnym filarem dynamicznego rozwoju zawodowego Pana Doktora były liczne, prestiżowe staże w wiodących niemieckich klinikach ortopedycznych. Swoje doświadczenie i kunszt operacyjny doskonalił w ośrodkach w Memmingen i Offenburgu, a także dwukrotnie w Rheinfelden. Tam, pracując pod okiem wybitnego autorytetu, profesora Henchego, miał zaszczyt być stypendystą Niemieckojęzycznego Towarzystwa Artroskopowego (AGA).

Nawiązane w Niemczech cenne kontakty naukowe i partnerskie Pan Doktor z sukcesem pielęgnuje do dzisiaj. Jest niezwykle zaangażowanym i aktywnym członkiem oraz sekretarzem Niemiecko-Polskiego Koła Przyjaciół Ortopedii i Traumatologii, wnosząc ogromny wkład w międzynarodową wymianę doświadczeń medycznych.

Lek. Roman Bolesław Grzybowski

Pochodzący z Torunia Pan Doktor od ponad trzech dekad z pełnym zaangażowaniem rozwija swoją praktykę medyczną, stale podnosząc kwalifikacje kliniczne.

Pierwszy stopień specjalizacji w dziedzinie ortopedii i traumatologii uzyskał w 1997 roku, a już trzy lata później – w roku 2000 – z sukcesem zdobył pełny tytuł specjalisty. Wyrazem jego pasji badawczej i dojrzałości naukowej było obronienie w 2007 roku rozprawy doktorskiej poświęconej badaniom nad czynnością stawu skokowo-goleniowego po złamaniach kostek goleni z uszkodzeniem więzozrostu piszczelowo-strzałkowego.

Bogata droga zawodowa Doktora Grzybowskiego to lata intensywnej pracy w wiodących ośrodkach medycznych regionu. W latach 1994–1998 zdobywał cenne doświadczenie na Oddziale Ortopedii 110 Szpitala Wojskowego. Następnie, przez blisko dwie dekady – od 1998 do 2017 roku – służył pacjentom w Szpitalu Powiatowym w Bartoszycach. Kolejnym ważnym krokiem w jego karierze była praca w latach 2017–2020 w Oddziale Klinicznym Ortopedii i Traumatologii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Olsztynie. Tam z sukcesem połączył pasję chirurga z pracą akademicką, którą kontynuuje do dziś jako asystent w Klinice Ortopedii i Traumatologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego.

Od 2021 roku Pan Doktor związany jest ze Szpitalem Specjalistycznym w Wejherowie, gdzie pełni funkcję ordynatora Oddziału Ortopedii i Traumatologii. Jego aktualny profil badawczy skupia się wokół nowatorskich, genetycznych i biochemicznych aspektów roli szlaku metabolicznego witaminy D przy obluzowaniu implantów ortopedycznych oraz w etiologii wielu innych schorzeń.

Dr hab. n. med. Rafał Pankowski

Specjalista w dziedzinie ortopedii i traumatologii narządu ruchu.

Obecnie pełni funkcję kierownika Kliniki Ortopedii i Chirurgii Kręgosłupa Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego w Klinicznym Oddziale Ortopedii podmiotu leczniczego COPERNICUS.

Jego droga naukowa i akademicka od początku związana jest z gdańską uczelnią.

W 2005 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych na podstawie rozprawy "Ocena skuteczności operacyjnego leczenia kręgozmyku cieśniowego metodą tylnej stabilizacji i przedniego międzytrzonowego usztywnienia kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego”, przygotowanej pod kierunkiem promotora, prof. dr. hab. med. Andrzeja Smoczyńskiego.

Już rok później, w 2006 roku, zdał z wyróżnieniem egzamin specjalizacyjny.

Zwieńczeniem istotnego etapu jego pracy badawczej było nadanie w 2015 roku stopnia doktora habilitowanego nauk medycznych, będące efektem badań klinicznych i doświadczalnych nad bezpośrednią derotacją kręgosłupa w operacyjnym leczeniu skoliozy idiopatycznej.

Przez ćwierć wieku Pan Doktor budował swój dorobek zawodowy w Katedrze i Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUMed – najpierw w latach 1999–2009 jako asystent, a następnie do 2024 roku jako adiunkt. Od 2024 roku z sukcesem kieruje Kliniką Ortopedii i Chirurgii Kręgosłupa.

Obok pracy klinicznej i naukowej dr hab. Rafał Pankowski aktywnie angażuje się w rozwój struktur medycznych oraz edukację kolejnych pokoleń lekarzy.

Od 2020 roku pełni odpowiedzialną funkcję konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ortopedii i traumatologii narządu ruchu.

Swoim doświadczeniem dzielił się także we władzach towarzystw naukowych – jako sekretarz Zarządu Głównego PTOiTR w latach 2020–2022 oraz prezydent Oddziału Północnego Polskiego Towarzystwa Chirurgii Kręgosłupa w latach 2021–2023.

Wymiarem jego międzynarodowego uznania jest funkcja dyrektora AO Spine Center – pierwszego w Europie Wschodniej i jedynego w Polsce prestiżowego ośrodka edukacyjno-treningowego.

Jest również cenionym organizatorem i współorganizatorem licznych konferencji naukowych, zarówno w kraju, jak i za granicą.

Za swoją wybitną działalność, zaangażowanie oraz wkład w rozwój polskiej medycyny był wielokrotnie nagradzany licznymi wyróżnieniami. Jest także aktywnym członkiem prestiżowych towarzystw naukowych.

Dr Mariusz Treder

Specjalista w dziedzinie ortopedii i traumatologii narządu ruchu.

Droga zawodowa i naukowa Pana Doktora od samego początku nierozerwalnie wiąże się z Gdańskiem. W 1994 roku ukończył Wydział Lekarski ówczesnej Akademii Medycznej w Gdańsku i bezpośrednio po uzyskaniu dyplomu lekarza podjął pracę w Katedrze i Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu macierzystej uczelni.

Swoje kwalifikacje kliniczne podnosił pod okiem znakomitych mentorów, uzyskując specjalizację pierwszego stopnia w 1997 roku pod kierunkiem doktora Marka Krzemińskiego, a cztery lata później – specjalizację drugiego stopnia pod kierunkiem doktora Krzysztofa Kolarza.

Równolegle z pracą na oddziale Pan Doktor dynamicznie rozwijał karierę naukową. W 2000 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych na podstawie wysoko ocenionej rozprawy poświęconej przydatności międzykrętarzowej osteotomii detorsyjno-dewalgizującej w leczeniu rozwojowej dysplazji stawu biodrowego. Jego zaangażowanie badawcze zostało dostrzeżone i uhonorowane aż trzema prestiżowymi nagrodami naukowymi Rektora Akademii Medycznej w Gdańsku drugiego stopnia, które przyznano mu w latach 1995, 1997 i 2001.

Obok działalności stricte medycznej Pan Doktor dał się poznać jako sprawny organizator oraz ceniony dydaktyk. W latach 2003–2006 z powodzeniem pełnił odpowiedzialną funkcję sekretarza Zarządu Oddziału Gdańskiego Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego. Swoją pasją i wiedzą chętnie dzielił się także z młodszym pokoleniem, będąc w latach 2009–2011 opiekunem Studenckiego Koła Naukowego przy uniwersyteckiej klinice.

Najlepszym dowodem uznania jego wysokich kompetencji było powierzenie mu funkcji kierowniczych. W latach 2011–2013 kierował Klinicznym Oddziałem Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu GUMed w Pomorskim Centrum Traumatologii. Natomiast od 2013 roku, po przekształceniu placówki w Szpital COPERNICUS i przeprowadzonej reorganizacji, z sukcesami zarządza i przewodzi zespołowi jako kierownik Klinicznego Oddziału Ortopedii dla Dorosłych Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.